Potrzebujesz pomocy specjalisty. Masz problem z prawem. Wyciągniemy pomocną dłoń. Napisz do nas
towar

Gdzie prostytutki mogą szukać pomocy?

21 lutego 2015

Rozpoczęcie prostytucji przychodzi łatwo: skomplikowana sytuacja życiowa, brak alternatyw zawodowych, obietnica szybkich i łatwych pieniędzy – to najczęstsze powody, które popychają kobiety do sprzedaży własnego ciała. Zerwanie z prostytucją jest o wiele trudniejsze i udaje się tylko niewielkiej liczbie trudniących się nią osób.

Na marginesie społeczeństwa

Prostytutki często żyją na marginesie społeczeństwa – nie mogą nikomu zwierzyć się ze swoich problemów, są negatywnie postrzegana i alienowane, przez co ich najbliższym otoczeniem są zazwyczaj inne prostytutki, klienci i sutenerzy. Dziewczyna pracująca w tym zawodzie, widząc pogardę w oczach ludzi, którzy domyślają się lub wiedzą czym się zajmuje, sama mimowolnie zaczyna sobą gardzić. Bliskie kontakty z osobami ze świata przestępczego prędzej czy później prowadzą do obniżenie progów moralnych, a częste bycie świadkiem przemocy, aspołecznych i patologicznych praktyk sprawia, że zaciera się granica między tym, co „normalne” i „nienormalne”. Powrót do społeczeństwa wymaga ponownego nauczenia się mechanizmów i zachowań społecznych.

Zamknięte koło

Prostytutka, która chce wrócić do normalnego życia, na ogół nie ma żadnych szans na znalezienie dobrej pracy. Zwykle może liczyć na najniższą krajową pensję, a to nie tylko oznacza drastyczne obniżenie standardu życia, ale często problem z przeżyciem „od pierwszego do pierwszego”. Kobieta uprawiająca nierząd często zrywa kontakty z rodziną, nie ma przyjaciół poza agencją, a zatem nie ma możliwości trzymania wsparcia finansowego. Długi to pierwszy krok do powrotu do prostytucji.
Wiele prostytutek bywa ofiarami przemocy, a z racji wykonywanego zawodu część z nich boryka się z wieloma problemami psychicznymi i traumami. Odchodząc z zawodu większość z nich potrzebuje opieki psychologicznej, pomocy w zaadoptowaniu się w nowej sytuacji oraz wsparcia, dzięki któremu mogą uporać się z widmami przeszłości i wyrwać z zamkniętego koła prostytucji, łatwych pieniędzy, psychicznego i fizycznego bólu.

„Opiekunowie”

Jednak ze wszystkich wymienionych problemów, jakie napotykają na swojej drodze prostytutki, które chcą porzucić dotychczasowe zajęcie, największym są trudności w uwolnieniu się od swoich „opiekunów”. Żaden sutener nie chce rezygnować z „kury znoszącej złote jajka” – dziewczyny, na której dziennie zarabia od kilkuset do nawet kilku tysięcy złotych. Alfons często boi się też, że dziewczyna, która odejdzie może, złożyć na niego donos policji, bo przecież to sutenerstwo i stręczycielstwo, a nie sama prostytucja, podlega według polskiego prawa karze więzienia.
Decyzja o zerwaniu z prostytucją nie jest łatwa, dlatego też warto szukać pomocy i wsparcia w instytucjach pomagającym kobietom, które chcą zmienić swoje życie:

La Strada – Fundacja na rzecz zaprzestania handlu ludźmi i niewolnictwu oferuje osobom, które chcą odejść z pracy w seksbiznesie pomoc terapeutyczną i społeczną. Osoby, które pracują w tej organizacji pozarządowej doskonale mają świadomość złożoność problemu i doświadczenie we współpracy z prostytutkami – doskonale znają ich problemy i obawy. La Strada współpracuje z różnymi ośrodkami pomocy. Siedziba fundacji znajduje się w Warszawie.
Telefon zaufania – 226289999 / E-mail – strada@strada.org.pl

Związek Dziewcząt i Kobiet Chrześcijańskich – stowarzyszenie działające na rzecz m.in. sprawiedliwości, pokoju, poszanowania godności człowieka, pomaga kobietom, które chcę wrócić do normalnego życia. Organizacja pomaga w rozwiązywaniu problemów psychologicznych i socjalnych.
Telefon – 48 506 300 748    / E-mail – biuro@ywca.pl

Stowarzyszenie PoMoc. Dla kobiet i dzieci im. Marii Niepokalanej – stowarzyszenie oferuje kompleksową pomoc ofiarom handlu ludźmi, prowadzi ośrodki rehabilitacyjno-wychowawcze dla kobiet, organizuje uliczne akcje informacyjne dla prostytutek kierując je do miejsc, w których mogą otrzymać wsparcie.
Telefon -32 255 38 69 / E-mail – biuro@Po-MOC.pl

Federacja na rzecz kobiet i planowania rodziny – oferuje różne formy pomocy wszystkim kobietom, w tym pomoc specjalistów – lekarzy, psychologów i prawników. Fundacja kładzie duży nacisk na edukacje seksualną i prawo kobiet do ochrony zdrowia i życia.
Telefon – 226359395 / E-mail – federacja@federa.org.pl

Caritas Polska – katolicka organizacja charytatywna, posiadająca ośrodki na terenie całego kraju, działająca pod nadzorem Episkopatu. Organizacja udziela zarówno pomocy doraźnej, jak i długofalowej, materialnej i finansowej. Pomocy w Caritasie można szukać w 44 ośrodkach diecezjalnych, główna siedziba organizacji znajduje się w Warszawie.
E-mail – caritaspolska@caritas.pl

Dzieci niczyje – fundacja skupia się na pomocy prostytuującym się nieletnim, prowadzi też programy prewencyjne przeciwko prostytucji dzieci i młodzieży i handlu ludźmi. Organizacja zapewnia pomoc psychologiczną i socjalną.
Telefon – 22 616 03 14 / E-mail – fdn@fdn.pl

Hydra – niemiecka organizacja założona przez same prostytutki w celu ochrony praw osób trudniących się płatnym seksem, walczy przede wszystkim o polepszenie warunków pracy i życia kobiet trudniących się nierządem. Jednym z projektów Hydry jest wydanie w ośmiu językach podręcznego słowniczka dla prostytutek z zagranicy, w którym zawarte są zwroty pomocne w pertraktacjach z klientami, właścicielami klubów i policją w celu wyegzekwowania swoich praw.

Programy pomocy prostytutkom

Program „Stacja” – program opiera się na działaniu grupy streetworkerów, którzy bezpośrednio oferują pomoc osobom trudniącym się prostytucją – począwszy od rozmów i udzielania podstawowych informacji na temat bezpieczeństwa, poprzez rozdawanie prezerwatyw czy lubrykantów, aż po pomoc prawną, socjalną, psychologiczną. Ochotnicy pomagają także kobietom w znalezieniu innej pracy i wyjściu z kryzysowych sytuacji.

Kampania „Nie przegraj” – program fundacji Dzieci Niczyje, w ramach  którego wydano filmy i broszury informacyjne, a także zorganizowano spotkania dotyczące przeciwdziałaniu komercyjnemu wykorzystywaniu seksualnemu dzieci i młodzieży przez dorosłych. Program miał na celu zwiększeniu świadomości społecznej – skierowanej do dorosłych, ale i do młodzieży, która nie zawsze jest świadoma związków między niewinnym sponsoringiem a niewolniczą pracą przymusową w agencjach.

Pomoc policji – osoby trudniące się prostytucją, zarówno te pełnoletnie, jak i przed ukończeniem 18 roku życia mogą zwrócić się o pomoc do policji. Funkcjonariusze mają obowiązek udzielić pomocy, zwłaszcza jeżeli prostytucja jest wynikiem przymusu lub handlu ludźmi. Największym problemem w tego typu postępowaniach jest brak dowodów, niemniej jednak nawet wtedy policjanci muszą zająć się takim zawiadomieniem i w możliwie najpełniejszy sposób pomóc poszkodowanemu.