Potrzebujesz pomocy specjalisty. Masz problem z prawem. Wyciągniemy pomocną dłoń. Napisz do nas
nowprosty

Historia prostytucji – cz. VI

25 stycznia 2015

Pomimo tak wielu zmian regulacji prawnych, wyraźnej dezaprobaty rozmaitych społeczności, konwenansów religijnych i moralnych, których kobiety doświadczały na przestrzeni ubiegłych wieków, prostytucja obecnie przeżywa swój drugi rozkwit. Rewolucja seksualna obejmująca cały świat konserwatywnej Europy ponownie otworzyła nasze oczy na XXI-wieczną potrzebę rzucenia ciążącej na nas zasłony seksualnego tabu. Popularyzacja antykoncepcji, pojawienie się odważnych kanonów sztuki literackiej i plastycznej, a także obligatoryjna edukacja płciowa w państwowych szkołach sprawiły, że zwiększyła się również nasza tolerancja i otwartość w rozmowach o seksie. Nikogo już nie dziwi, że przeciętne pary korzystają z usług sex-shopów, butików z bielizną erotyczną oraz internetowej pornografii i amatorskich video-chatów. Po raz pierwszy pojęcie wstydu i moralności pozostawiono naszej dowolnej interpretacji. Bogate życie łóżkowe przestało być synonimem rozwiązłości, aby przyjąć swoją pierwotną formę, jako wyznacznika atrakcyjności fizycznej i statusu społecznego. Każdy z powyższych czynników powoli zmienia światopogląd kolejnych pokoleń, dlatego też tolerancja wobec prostytucji stale rośnie. Płatne usługi seksualne, rozumiane jako alternatywne źródło utrzymania, nie są już tak ukrywane, jak przed wieloma laty. Współczesna prostytucja jest również bezpieczniejsza – większość z działających w tej branży kobiet stosuje skuteczne metody antykoncepcyjne i prowadzi regularne badania pod kątem chorób wenerycznych i wirusa HIV. Rośnie też odsetkowy udział prostytucji homoseksualnej, proporcjonalnie do upowszechnienia tej formy współżycia przez środowiska LGBT.

Spośród najpopularniejszych i najbardziej dochodowych gałęzi prostytucji można wyróżnić:

AGENCJE TOWARZYSKIE – to współczesna odmiana działających w poprzednich wiekach domów publicznych. Pracujące w nim prostytutki zazwyczaj mają zapewnione bardzo dobre warunki, zarówno w odniesieniu do higieny pracy, jak i zarobków. Każda z nich znajduje się pod stałą opieką ochroniarzy i sutenera, którym powierzają niewielką część swoich zysków w celu utrzymania agencji i pokrycia jej wydatków własnych. Stosunkowo nowym tworem są prywatne agencje towarzyskie znajdujące się we własnych mieszkaniach prostytutek – zazwyczaj taką działalność zawiązuje tylko kilka kobiet, z pominięciem osoby sutenera.

PROSTYTUTKI ULICZNE – nazywane także tirówkami, stanowią najniższy szczebel w hierarchii seks-biznesu. Najczęściej można je spotkać w przy ruchliwych drogach, a swoje usługi świadczą bezpośrednio w samochodach klientów, często za niewielkie sumy. Jest to również najbardziej ryzykowna forma wykonywania profesji. W ten sposób w Polsce najczęściej działają Rosjanki, Ukrainki i Białorusinki.

PROSTYTUTKI LUKSUSOWE – ze względu na negatywne nacechowanie słowa „prostytutka”, często określa się je mianem kobiet do towarzystwa lub gejsz, na wzór uchodzących za ideał sztuki i piękna azjatyckich dam, świadczących usługi głównie na polu towarzyskim. Kobiety parające się tym procederem są przede wszystkim piękne, wykształcone i dobrze sytuowane. Poza sporadycznymi spotkaniami intymnymi ze swoimi nielicznymi klientami, uczestniczą także w biznesowych bankietach i podróżach, gdzie często zadowalają zagranicznych gości. Ich zarobki i warunki pracy są zdecydowanie lepsze od innych, stąd uważa się je za liderki w hierarchii branży seksualnej.

SPONSORING – jest obecnie jedną z najpopularniejszych form prostytucji, którą coraz częściej trudnią się studenci i licealiści. Sponsoringiem nazywa się świadczenie usług seksualnych w zamian za pieniądze, prezenty, luksusowe mieszkanie, a nawet całkowite utrzymanie. Sponsorami najczęściej zostają kobiety i mężczyźni w średnim wieku, mogący poszczycić się zasobnym portfelem i dostatnim życiem, natomiast ich „podopieczni” często wywodzą się z ubogich środowisk i nie przekraczają wieku 30 lat.

CALL-GIRL – to amerykańskie określenie „dziewczyny zamawianej przez telefon”. Są to zazwyczaj bardzo młode, zadbane i wykształcone prostytutki, świadczące usługi wyłącznie seksualne dla biznesmenów i gości zagranicznych.

PROSTYTUCJA WEEKENDOWA – jest jedną z najmłodszych znanych nam form. Trudniące się nią kobiety (escort girl) świadczą swoje usługi podczas weekendowych wyjazdów za granicę. Proceder ten służy im jedynie poprawie sytuacji życiowej, nie stanowiąc jednak podstawowego źródła zarobkowania.

PROSTYTUCJA NIELETNICH – to zjawisko coraz bardziej powszechne. Do świadczenia usług seksualnych dzieci są zmuszane głównie przez dorosłych, którymi często okazują się być ich rodzice. Do tak drastycznych metod pozyskiwania pieniędzy posuwają się głównie społeczeństwa najbiedniejszych regionów Azji i Afryki. Jak się okazuje, nie tylko głód zmusza nieletnich do prostytucji. W Polsce i innych krajach rozwiniętych kulturowo powszechna jest działalność galerianek, czyli młodocianych prostytutek poszukujących swoich klientów w centrach handlowych. Swoje usługi świadczą one najczęściej na parkingach bądź w toalecie, w zamian za niewielkie kwoty i drobne prezenty (ubrania, biżuterię, kosmetyki). Należy podkreślić, że tym procederem nierzadko trudnią się również chłopcy, których żartobliwie nazywa się książętami, wędkarzami lub pracusiami. Inną formą działalności seksualnej nieletnich dziewczyn jest praca pod opieką sutenera (lub na własną rękę) w charakterze lolitki – młodziutkiej, niedoświadczonej prostytutki. Jak się okazuje, takie dziewczęta uważane są za „towar” najwyższej klasy i znajdują wielu amatorów swoich usług.

PROSTYTUTKI DWORCOWE – obok prostytutek ulicznych stanowią najniższy poziom rankingu zawodowego. Są to najczęściej osoby wyniszczone alkoholem, często bezdomne i znajdujące się pod wpływem narkotyków. Poza wątpliwymi usługami seksualnymi, które można kupić za butelkę alkoholu, działkę narkotyków, a nawet drobne pieniądze, u prostytutek dworcowych nabyć można rozmaite choroby weneryczne, w tym najgroźniejszą z infekcji – zakażenie wirusem HIV.

PROSTYTUCJA NIEWOLNICZA – niewolnictwo seksualne w miarę upływu lat niestety nie odeszło do lamusa. Dziesiątki tysięcy kobiet i mężczyzn na świecie jest porywanych lub werbowanych, w celu pełnienia przymusowych usług seksualnych, bez możliwości powrotu do miejsca zamieszkania i odnoszenia jakichkolwiek korzyści finansowych. Najpopularniejszy schemat takich działań opiera się na organizacji pracowniczych wyjazdów za granicę w charakterze opiekunek, kelnerek i sprzątaczek. W miejscu docelowym oszukanym kobietom odbiera się paszporty, często odurza narkotykami, bije, głodzi, gwałci i zmusza do niewolniczej pracy seksualnej nawet po kilkanaście godzin dziennie.

MĘSKA PROSTYTUCJA – jak wiemy z rozmaitych źródeł historycznych, odmiany męskiej prostytucji heteroseksualnej i homoseksualnej istniały od zarania dziejów, choć była to pierwotnie branża zdominowana przez kobiety. Najczęstszą odmianą męskiej prostytucji w Polsce jest sponsoring, który polega na utrzymywaniu młodocianego kochanka przez dużo starszą od siebie, bogatą kobietę. Mężczyźni świadczący usługi szerszemu gronu odbiorów zrzeszają się w niewielkich agencjach lub działają na własną rękę. Płatny seks stanowi dla nich nie tylko sposób na życie, ale także wspaniałą zabawę i źródło przyjemności.